موارد مصرف داروی تربوتالین

خانه > اطلاعات داروها > موارد مصرف داروی تربوتالین

موارد مصرف داروی تربوتالین

تربوتالين براي درمان آسم و ساير حالات توام با انسداد برگشت پذير راههاي تنفسي و همچنين براي پيشگيري از زايمان زودرس بكار مي رود.

موارد مصرف داروی تربوتالین

مکانیسم اثر تربوتالین

اين دارو يك آمين مقلد سمپاتيك با اثر مستقيم بر روي گيرنده هاي بتاآدرنرژيك بوده و موجب شل شدن عضلات صاف نايژه ها مي گردد.

فارماکوکینتیک تربوتالین

متابوليسم دارو كبدي است و توسط كليه ها از بدن دفع مي شود.حدود 50-33 درصد از يك مقدار مصرف خوراكي جذب مي شود. ميزان جذب توسط غذا كاهش مي يابد. اثر تربوتالين پس از 2-1 ساعت شروع و طي 3-2 ساعت به حداكثر مي رسد و مدت اثر آن 8-4 ساعت است. از راه استنشاقي، اثر دارو پس از 30-5 دقيقه شروع و طي 2-1 ساعت به حداكثر مي رسد و مدت اثر آن 6-3 ساعت مي باشد. از راه تزريقي، اثر دارو پس از 15 دقيقه شروع و طي 60-30 دقيقه به حداكثر مي رسد و مدت اثر آن 4-5/1 ساعت است. تربوتالين از طريق زيرجلدي جذب مي شود.

عوارض جانبی تربوتالین

لرزش خفيف (معمولاً در دستها)، فشار عصبي ، سردرد، گشادي عروق محيطي، تپش قلب، تاكيكاردي، بندرت دردهاي عضلاني، كاهش پتاسيم سرم متعاقب تجويز مقادير زياد ، واكنش هاي حساسيت بيش از حد شامل اسپاسم برونشيال پارادوكسيمال، كهير و آنژيوادم گزارش شده است.

تداخلات دارویی تربوتالین

تجويز مقادير زيادتربوتالين قبل يا اندكي پس از بيهوشي با كلروفرم، يا هالوتان ممكن است خطر آريتمي شديد بطني را بويژه نزد اشخاص با سابقه بيماري قلبي افزايش دهد. مصرف همزمان داروهاي ضدافسردگي سه حلقه اي يا مهاركننده هاي مونوآمين اكسيداز (MAO) با سالبوتامول ممكن است باعث تشديد اثر دارو بر سيستم عروقي شود. مصرف همزمان با گليكوزيدهاي ديژيتال ممكن است خطر آريتمي قلبي را افزايش دهد. مصرف همزمان با مسددهاي گيرنده بتا ممكن است با اثر گشادكنندگي برونش دارو مقابله نمايد.

هشدار ها تربوتالین

1. درصورت وجود بيماري هاي قلبي- عروقي شامل آريتمي قلبي، عدم كفايت ميوكارد و عروق كرونر، افزايش فشار خون، ديابت، پركاري تيروئيد، كتواسيدوز، فئوكروموسيتوم، حملات صرع (يا سابقه آن) و حساسيت به داروهاي مقلد سمپاتيك، اين دارو با احتياط مصرف شود.
2. درمان با محرك هاي گيرنده بتادو آدرنرژيك ممكن است باعث كاهش شديد پتاسيم سرم شود. اين اثر درنتيجه مصرف همزمان با تئوفيلين، كورتيكوستروئيدها، داروهاي مدر و بوسيله هيپوكسي ممكن است تشديد شود.